By continuing, you are agreeing to our Terms and conditions as well as our Use of Cookies.

Cyril moet heel eerste korrupsie in ANC pak

18 Februarie 2018 in Rapport

Cyril moet heel eerste korrupsie in ANC pak

Toe Jacob Zuma Suid-Afrika nog aan die keel beetgehad en onheil in dik strale oor ons gespuit het, het ek soms gedroom oor wat ek sou skryf wanneer hy die dag val.

Die woorde van die Amerikaanse joernalis en kultus-skrywer Hunter S. Thompson, ná die dood van oud-pres. Richard Nixon in 1994, het bly opkom.  “He was the real thing - a political monster straight out of Grendel and a very dangerous enemy. He could shake your hand and stab you in the back at the same time. He lied to his friends and betrayed the trust of his family,” het Thompson onder meer geskryf. (“Grendel” is blykbaar ‘n gevreesde, gehate figuur uit die letterkunde van 700 – 1000 n.C.)

Ek sou nogal in dié trant oor Zuma wou skryf. Maar vreemd genoeg, ná sy bisarre vertonings Woensdagmiddag en -aand op internasionale televisie, wou ek net van dié verdorwe misbaksel vergeet. Al geld Thompson se tipering van Nixon volledig vir Zuma. 

Dit mag so voel, maar Suid-Afrika is nie vandag ‘n beter plek net omdat Cyril Ramaphosa president is nie. Dis ’n beter land omdat  Zuma weg is. Miskien sien ons hom nog een keer  – in die hof, wanneer hy skuld beken sodat hy ‘n pleitooreenkoms aangaan om die tronk te vermy. Al dié uitasem-voorspellings oor Zuma in die tronk is onrealistiese praatjies vir die vaak. Laat hy in Nkandla gaan sit, met die bokke en hoenders op die werf en van paranoia vergaan. 

Die gemors wat Zuma agterlaat, is enorm. Maar dit kán ongedaan gemaak word. Met tyd en ‘n paar skerp aanstellings in die kabinet en wyer in die openbare sektor.

Die omvattende restourasiewerk wat die ANC as party benodig, is egter ‘n perd van ‘n ander kleur. Dit sal Ramaphosa óf maak, óf breek. Niks tussenin nie. 

Daardie “goeie” ANC’s wat nou in Ramaphosa se gloed sit en koer oor kamtige selfkorrigering en die terugkeer van die “gees van Madiba” weet dit nie, maar Zuma het van  die ANC die party van ongebreidelede korrupsie, matelose arrogansie en liederlike verkwisting gemaak. 

Paul Mashatile, die ANC se finansiële hoof, het glo in een van die nagtelike ontmoetings vir Zuma gesê hy moet bedank want hy is “die gesig van korrupsie”. Jammer mnr. Mashatile, maar daardie etiket behoort aan u party.

Ramaphosa se selfopgelegde kruistog teen korrupsie kan dus op net een plek begin: in die hart van die ANC. Om ‘n paar groot visse aan die pen te laat ry, is in die haak.  Maar dit gaan die maklike deel wees.

Vir blywende resultate sal Ramaphosa die selfbeeld en kultuur van die ANC moet vernuwe. Om die ANC ‘n “revolusionêre party” te noem (Ace Magashule, Dinsdag) en vir Ramaphosa “’n revolusionêre leier” (dr. Patrick Maesela, LP, Donderdag in die Parlement) omvat sowat alles wat verkeerd is met die ANC.

Dis die konsep waarin die korrupte Zuma-gespuis skuiling gevind het vir hul wandade. Want in die naam van die revolusie kan enigiets mos goedgepraat word. Ons doen dit “vir die mense”.

Ramaphosa gaan nêrens kom met ‘n “revolusionêre party” wat ingevolge ‘n “revolusionêre etos” funksioneer nie. Hy benodig ‘n moderne politieke party met knap leiers wat voor kan loop in ‘n oop, grondwetlik gerigte bestel met ‘n gemengde ekonomie, volledig geïntegreer in die globale gemeenskap. 

SA se unieke geskiedenis en samestelling is te ingewikkeld vir die simplistiese mantra’s van ‘n kastig revolusionêre party, wat inspirasie put uit die verlede eerder as uit die uitdagings van die hede en die toekoms.

Nêrens anders is die noodsaak van “transformasie” vandag groter as by die ANC nie. Hy moet wegkom van die nare gesindheid wat Jessie Duarte Woensdagnag ten toon gestel het toe sy ‘n groep joernaliste minagtend toegesnou het “ons gaan nie die redes noem waarom Zuma herroep is nie want ons vertrou julle nie”.

Natuurlik sal sy nie. Want dit sal die party mede-aanspreeklik maak vir die rampspoed van die Zuma-jare. En dis die een ding wat ‘n “revolusionêre party” nooit doen nie – verantwoordelikheid aanvaar en mea culpa uiter nie.  

Hiersonder is selfkorrigering en vernuwing onmoontlik. Jy kan net regstel wat jy ‘n naam kan gee. Dis een van die redes waarom die gestorwe NP nie die ’94-oorgang oorleef het nie. Sy mense kon hulle eenvoudig nie sover kry om verantwoordelikheid vir apartheid te aanvaar nie. Die enkeles wat wou, is verwilder.

Soos apartheid destyds die NP gedefinieer het, so definieer korrupsie vandag die ANC. ‘n WVK-tipe proses is dalk al manier waarop die ANC van dié smet sal kan wegkom. 

Op ‘n dag sal Ramaphosa reguit in die Parlement moet sê die ANC het ernstig gefouteer deur Zuma toe te laat om Suid-Afrika vir byna tien jaar lank te terroriseer en te besteel. Dan sal hy die wandade moet opnoem.

Gaan dit gebeur? Jammer, ek sien dit eenvoudig nie. Net ‘n moderne politieke party kan so iets doen. Nie die ideologiese rammelkas wat die ANC tans is nie.   
Copyright © Ontbytsake 2018 - All rights reserved.  |  Privacy Policy  |  Terms & Conditions
 site